Marian Eiger

Marian Eiger, właściwie Abraham Meir Eiger, używał pseudonimu Czarnecki. Urodził się 22 sierpnia 1873 roku w Częstochowie. Studiował medycynę na uczelniach w Warszawie, Dorpacie i Moskwie, a po ukończeniu studiów praktykował w Berlinie. Pracował w Warszawie, a w latach 1910-1914 był asystentem Napoleona Cybulskiego w Instytucie Fizjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Następnie wykładał fizjologię na Uniwersytecie w Bernie. Po powrocie do Polski wziął udział w wojnie z bolszewikami. Służył jako lekarz wojskowy, został podpułkownikiem i kierował szpitalami wojskowymi w Zagłębiu Dąbrowskim.

W 1922 roku objął katedrę fizjologii na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Jego prace dotyczyły między innymi automatyzmu serca, elektrokardiografii, wydzielania żółci i nowotworów. Był jednym z pionierów elektrokardiografii. Należał do towarzystw naukowych i lekarskich, a także otrzymał Medal Niepodległości. W 1938 roku przeszedł na emeryturę i przeniósł się do Warszawy. Zmarł 20 lipca 1939 roku w Krynicy-Zdroju. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Marian Eiger” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.