Jan Oderfeld

Jan Oderfeld urodził się 19 lutego 1908 roku w Częstochowie, gdzie zdał maturę w Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. W 1930 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Był inżynierem mechanikiem, konstruktorem silników lotniczych i matematykiem. Przed II wojną światową pracował w przemyśle lotniczym, projektując silniki i turbiny. Wraz z Władysławem Bernadzikiewiczem i Józefem Sachsem zbudował w 1931 roku duży model turbinowego silnika odrzutowego.

Po wojnie prowadził wykłady w Szkole Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, a od 1949 do 1978 roku pracował na Politechnice Warszawskiej. Kierował tam Katedrą Teorii Maszyn i Mechanizmów oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa. Zajmował się teorią maszyn, optymalizacją i statystyczną kontrolą jakości. Wspólnie z Wiktorem Narkiewiczem zaprojektował pamięć magnetyczną, której bębny produkowano seryjnie w zakładach ELWRO. W 2008 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej. Zmarł 17 marca 2010 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jan Oderfeld” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.