David Scheinert

David Scheinert, urodzony jako Dawid Szajnert, przyszedł na świat 29 maja 1916 roku w Częstochowie, w rodzinie zasymilowanych Żydów. W 1924 roku wraz z rodziną przeniósł się do Belgii. Długo tęsknił za Polską i miał trudności z nauką języka francuskiego. Obywatelstwo belgijskie uzyskał w 1939 roku. Podczas II wojny światowej członkowie jego najbliższej rodziny zostali deportowani do Auschwitz-Birkenau i zamordowani. W 1945 roku poślubił poetkę Suzanne Scheinert-Servais. Angażował się wówczas w ruchy syjonistyczne i marksistowskie.

Był pisarzem, poetą i eseistą, tworzył także prozę, sztuki teatralne oraz tłumaczenia. Jego pierwsza powieść, „L'apprentissage inutile”, ukazała się w 1948 roku. W 1961 roku otrzymał nagrodę Prix Victor-Rossel za powieść „Le Flamand aux longues oreilles”. W 1964 roku współzałożył i ufundował „Groupe du Roman”. Napisał między innymi sztukę „L'homme qui allait à Götterwald”, wystawioną w 1972 roku, oraz nowe tłumaczenie na francuski „Pieśni nad Pieśniami”. Od 1968 roku mieszkał nad jeziorem Genval, a później na stałe w Brukseli. Zmarł 24 sierpnia 1996 roku w Koekelberg.

Na podstawie artykułu „David Scheinert” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.