Adolf Gloc

Adolf Gloc, polski duchowny luterański, urodził się 16 września 1907 roku w Częstochowie. Tam uczęszczał do ewangelickiej szkoły powszechnej i gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza, które ukończył w 1927 roku. Następnie studiował teologię ewangelicką na Uniwersytecie Warszawskim. Studia zakończył w styczniu 1933 roku, a w marcu został ordynowany na księdza. Podjął pracę w Łodzi jako prefekt szkół powszechnych i wikary Polskiej Parafii Ewangelickiej. W 1938 roku został kapelanem pomocniczym przy DOK Łódź.

W grudniu 1939 roku aresztowało go Gestapo. Po zwolnieniu z więzienia w 1940 roku wyjechał do Częstochowy, gdzie przebywał do końca wojny. W lutym 1945 roku wrócił do pracy w Łodzi i objął administrację parafii św. Jana oraz kilku innych parafii. W latach 1945-1951 był radcą w Tymczasowym Konsystorzu Kościoła, a w latach 1950-1952 i 1966-1979 pełnił funkcję konseniora Diecezji Warszawskiej. W 1952 roku został proboszczem parafii św. Mateusza w Łodzi. Funkcję tę sprawował do śmierci, 10 października 1979 roku. Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Adolf Gloc” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.